Od najwcześniejszych lat wpaja nam się, że sport sprzyja zachowaniu zdrowia. Tymczasem młody człowiek uprawiający aktywnie sport narażony jest na nieustanne urazy: naderwania mięśni i więzadeł, skręcenia, złamania, wybicia kości ze stawów. Przerost mięśnia sercowego jest także jednym z groźniejszych, wcale nie najrzadszym długofalowym efektem nadmiernej eksploatacji własnego ciała. Młody sportowiec wydaje się być młodym weteranem. Medycyna sportowa ma tu szerokie pole do popisu. Specjaliści dysponują paletą preparatów postaci kremów o właściwościach przeciwzapalnych i przeciwbólowych, ale też niejednokrotnie nieunikniona staje się wielotygodniowa rehabilitacja, by doprowadzić do pierwotnego stanu nadwątlony organizm. Wśród metod stosowanych podczas niej wyliczyć można: terapię manualną według Kaltenborna, metodę PNF (Proprio Neuromuscular Fascilitation), taping medyczny, krioterapię. W obliczu tak poważnych konsekwencji, w myśl powiedzenia „lepiej zapobiegać niż leczyć”, należy położyć silniejszy nacisk na edukację prozdrowotną. A przede wszystkim rozsądnie podejść do rywalizacji. Nic na siłę. Ani za wszelką cenę.
Copyright @ 2011